Kaatje Knip: Nieuwe wind, nieuwe jas en route

Pinksteren heeft iets bijzonders. Het is niet zo luidruchtig als Kerstmis, niet zo zwaar als Pasen, maar het waait stilletjes je leven binnen. Letterlijk bijna, want Pinksteren gaat over wind, over beweging, over nieuwe kracht. En misschien is dat juist waarom het zo goed past bij mij en in deze tijd van het jaar. 

De dagen worden langer, de zon laat zich vaker zien, en ineens krijg je weer zin om eropuit te gaan. Misschien merk je het zelf ook. Die behoefte om de dikke winterjas op te bergen. Even een frisse blouse, een kleurrijke sjaal en een jas die niet alleen warm is, maar ook een die zegt “Ik ben er nog” . Het klinkt als muziek in je oren als een vriendin zegt: “je mag best laten zien dat je er nog bent”. Want ouder worden betekent niet dat je onzichtbaar wordt. Integendeel. Juist nu mag je laten zien wie je bent. 

Ik zag laatst een dame van zeker zeventig op een felrode elektrische fiets. Wapperende grijze haren, zonnebril op, mandje voorop met bosje tulpen erin. Ze stopte bij het terras, zette haar fiets neer alsof ze een motor parkeren ging en zei tegen haar vriendin: “We nemen gebak, want het leven duurt al kort genoeg.” Kijk, dat is Pinkstergeest.

Te vaak krijgen wij senioren het beeld opgedrongen dat het leven kleiner moet worden. Voorzichtiger. Rustiger. Natuurlijk, ik hoef de marathon niet meer te lopen. Maar een mens moet wel blijven bewegen en nieuwsgierig blijven. Nieuwe wegen kiezen. Dus waarom niet deze Pinksterdagen? Pak de driewielerfiets met trapondersteuning, al is het maar voor een rondje Lonneker en terug via het Haagse Bos, koffie bij ‘t Sybrook (dank voor de tip Hanne H) terug naar Oldenzaal.

Spreek af met iemand die je al te lang niet gezien hebt. Of begin eindelijk aan die hobby waarvan je steeds zei: “Daar ben ik eigenlijk te oud voor.” Onzin. Te oud is vaak een gedachte die van buiten komt. Van mensen die vergeten zijn dat levenslust geen leeftijd kent. Pinksteren vertelt ons eigenlijk precies dat verhaal. Dat er altijd opnieuw leven kan ontstaan. Nieuwe moed, nieuwe energie. Niet ondanks de jaren, maar mét de jaren. Want wie ouder is, draagt iets kostbaars mee, ervaring, humor, relativeringsvermogen. Ik weet inmiddels dat een slechte dag voorbijgaat, dat regen stopt, en dat koffie met appeltaart veel problemen verrassend draaglijk maakt. En eerlijk gezegd, senioren hebben soms meer lef dan jongeren. Jongeren maken zich druk over wat anderen denken. Veel ouderen hebben eindelijk ontdekt hoe bevrijdend het is om daar iets minder om te geven. Heerlijk toch? Dus laat deze Pinksteren een klein begin zijn. Geen grootse revolutie, gewoon een frisse wind door het dagelijks leven. Nieuwe schoenen, nieuwe blouse, nieuwe route, nieuwe ontmoetingen. En als iemand zegt: “Moet dat nou nog, op jouw leeftijd?” Dan glimlach ik vriendelijk. Dan stap ik op de driewieler en rij ik lekker verder.